Thursday, December 6, 2012

Satu kilometer

Bila agaknya boleh habiskan larian satu kilometer tanpa berhenti.

Nak habiskan satu pusingan kolam di taman (ada dalam 600 meter) pun sibuk kepala otak memotivasi diri sendiri.

Atau cuba fikir-fikir perkara lain yang boleh melupakan kaki ku yang sedang menghentak dengan beratnya.

Tetapi bukan kaki yang ingin mengalah.

 Otak yang jahat menggoda.

Bila otak sudah berjaya maka kaki dengan otomatiknya bertindak balas.

Kenapa biarkan otak mempengaruhi.

"lari sampai depan tu aje cukup. Boleh berhenti dah. Penat ni."

Kenapa biar otak mempengaruhi.

Sebab bila kata-kata itu sudah berjaya mengawal.

Walau kaki masih boleh ke depan.

Tetapi terhenti juga kerana terpedaya.

Mudahnya diri terpedaya.





6 comments:

lupiey said...

amai2! hahaha

ムハマド アイザト ビン ムハマド イサ said...

oh cuba sensei slowkan sikit pace larian tu. janji dapat nonstop deshou? heh

Has said...

Lupiey, sou ne amai kamo :)
Tapau, ala-ala jalan tu boleh kira ke? Hehe.

Hatta said...

go for 500m dulu sensei.lama2 otak kata tak letih la...tsugi, go for 800..otak dh lali dgn 800 then go for 1Km huhuhuhu mcm hafal kanji la, skit2..huhuhuhu

Has said...

Masalahnya otak selalu mengelat.. Haha.

Hatta said...

yg mengelat tu sensei... salahkan otak pulok..hehehehe

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
 

w.a.g.a.m.a.m.a.j.i.n.s.e.i Copyright © 2012 Design by Ipietoon Blogger Template